تبليغاتX
ویک که لاغراست
مثل صدای قورباغه که چسبیده به صدای قورباغه که چسبیده به...
 سیف فرغانی از شاعران قرن هفت و هشتم هجری است و در غالب اشعارش به نابسامانی های جامعه ی پس از حمله ی وحشیانه مغولان می پردازد. (... نیز بگذرد) شاید معروف ترین اثر او باشد.

                                   ...نیز بگذرد

 

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد                   هم رونق زمان شما نیز بگذرد

وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب             بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

باد خزان نکبت ایام ناگهان                         بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد

آب اجل که هست گلو گیر خاص و عام             بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز                  این تیزی سنان شما نیز بگذرد

چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد              بیداد ظالمان شما نیز بگذرد

در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت          این عوعوی سگان شما نیز بگذرد

آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست         گرد سم خران شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت              هم بر چراغ دان شما نیز بگذرد

زین کاروان سرای بسی کاروان گذشت              ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن                 تاثیر اختران شما نیز بگذرد

این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید          نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

پیش از دو روز بود از آن دگر کسان             بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم                 تا سختی کمان شما نیز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدتی                      این گل ز گلستان شما نیز بگذرد

آبیست ایستاده در این خانه مال و جاه             این آب ناروان شما نیز بگذرد    

ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع             این گرگی شبان شما نیز بگذرد

پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست                هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

ای دوستان به نیکی خواهم دعای سیف           یک روز بر دهان شما نیز بگذرد

+ نوشته شده در  یکشنبه 5 دی1389ساعت 12:33  توسط یاسراکبری | 
یغمای جندقی(۱۱۹۶ه.ق تا۱۲۷۶) از شاعران دوره ی بازگشت،شاید مستعدترین شاعر این دوران فتور و عسرت ادبیات فارسی باشد که بیداد طبیعت او را چند قرن بعد از دورانی که مستعد خلاقیتش بود به دنیا آورد و... با این حال ادوارد براون یغما را پل ورلن ایران نامیده است...

در کتاب مکتب بازگشت(شمس لنگرودی/نشر مرکز۱۳۷۲)بخشی از منظومه ی وزیر سمنان که گویا از اشعار یغما است نقل شده که فکر می کنم باید در اینجا نقل شود

                                            از منظومه ی وزیر سمنان 

تا چند کشم نهفته و فاش        بیراهی از این کمینه فراش

افسوس بود وزیر کشور           بی هیچ هنر امیر اوباش

درک وی و راز ملک رانی         چشمه ی خورشید و چشم خفاش

حرسش نگر و حساب جوجو     گر مته ندیده یی به خشخاش

چون چیر آید به مال مردم        گویی که سگ اوفتاده در لاش

در معرض جنگ پیر مصلح        در مورد صلح میر پرخاش

صد گندم ری به پیش آزش      ناید به شمار دانه ی ماش

جهل است مشیر و صرع دستور      چون باد تکد بساط کنکاش

او خوش که منم وزیر سمنان        از پیشی و پایه بر سران باش

وز سخره به زیر و بم سرایان        ترک و هند و عرب،غزلباش

...یر غنی و فقیر سمنان           بر ...س زن وزیر سمنان

+ نوشته شده در  یکشنبه 5 دی1389ساعت 12:28  توسط یاسراکبری | 
Riqueim For Santiago

داستان این نوشته بر میگردد به سالها پیش.یعنی وقتی یعقوب مرد.یعقوب برادرتر من بود از پدر و مادری دیگر.بعد این شعر را از مرگ یعقوب نطفه گرفتم و حالا هنوز هم کال است...  

۱.

قرار است بمیری دوست من/قرار است برای مزارت شعری بگویم/با قافیه هایی از اشک و تریاک/و گریه و همه گریه کنیم/قرار است/بانک ها و بزرگراه ها را/دون کیشوت و حلاج وهندوانه های باکره را/همه را/بگذاری و بروی/قرار است ماضی شوی ای مزارت ضریح زنبوران/دره ای شوی در من وسنگی در دشت/که هر وقت یاد آسمان افتادی/اذا زلزله الارض و زوزه ی بیوه شدن سر دهد این زمین شکم جنده/شعرهای نگفته ات/عقرب هایی شوند در رگ خاک/و اثر انگشتت/پوست ببری/پای شناسنامه ی بعدازظهر/.../یادت باشد/با اولین باران/انار می شویای یار.

۲.

مرگ می آید یعقوبم/نه داسی دارد و نه دمی زهرآگین/نه قمه ی زنجانش خونین/نه برادر من/عزراییل تو/جوانکی کم خون است/سوارِ پیکانی دیوانه/عزراییل تو تیمارستانی تاریک است/با رییس و دربان وبیماری واحد/عزراییلت/لانه ی مورچه هاییست/با جنینی دریده در آغوش/خاموش/عزراییل/قانون است خدا/شب ادراریِ رییس جمهور است/کور است.

۳.

فندکت را و سیگارت را و کتابت را و کتاب هایت را و قلمت را و عطر هایت را

فندکت را و سیگارت را و آلبومت راو فنجان و شطرنج و شوخی هایت را

فندکت را و سیگارت را وسکوت میان شعرهایت را

فندکت را و سیگارت را

فندکت را...

چیز دیگری نمی خاهی؟

۴.

 گرگ ها/ به خون خاهی ات برخاسته اند/ای ابرِ شیرخاره ی شب چر/ای برادر/ای شوهرِقنات های معلق/و امام زاده ها/مجاورت/اتراق کرده اند/شب ها بزن به رودخانه /و دشتی بدم به دامنه ها با آه/بخار سرخ صدایت/باران گیلاس شود بر شهر/و ماه را میتوانی/وانِ حمامت کنی یعنی/یک میکروفن هم گذاشته ام که اگر دادگاهی بود/نکیر و منکر را/دلقکِ رادیو ها کنی/نخندی ها...

۵.

...

 

+ نوشته شده در  شنبه 19 تیر1389ساعت 21:52  توسط یاسراکبری | 
خیلی وقت است بریده اند قلمم را از ریشه!هی واویلا که همدست شده ام با گه و حتا بلد نیستم با این کیبورد لعنتی یک کاما بگذارم لای دندان این کلمات کثثافت... این که توی این لجندرمال عفونت گرفته دارم میپوسم را تا کی بیندازم گردن آقا و مصادیق ادبی اش و هی توی به قولم شعرهام بگویم شب و تاریکی دمارم را در اورده.آقا تو را به خدا بمیر دیگر تا ثابتم شود که تو نیستی که گاییده ای مرا و مرادم را. بمیر و راحتمان کن از رنج هر روزه ی اعدام و شکنجه کردنت در ذهن.آخر مگر چقدر تو میتوانی تحمل کنی کثافتی را که به ناحق میرینیم ومی استفراغیم و میداغیم بر تن به ناحق لق ات... آری اینگونه است دیگر.خودم را زمانی شششاعر میپنداشتمتیم.شاعر یعنی شکنجه آقا.شاعر یعنی شبی که امیر آباد از درد به دانشگاه پیچید.شاعر یعنی گرسنگی و خماری امیر وقتی دست از دریدن گلویش بر نمی داشت برای یک بار دیگر خاندن ای ایرانش سر هفت شلوغ ونک بی ترس سگان پلنگی پوش.شاعر یعنی موش وقتی که شیر گونی گه انبانیست که بویش قناری ها را فرستاده کهریزک و تمام توانش صرف پروار کردن ...یرش میشود برای نکاح مام میهنش که البته النکاح سنتی.. سه دفعه تصمیم و یه بار اقدام نافرجام به خودکشی تنها و تنها نتیجه ی آزادی خاهی ام بود به جان مادرم... آب از سرم گذشته دیگر.هرچه بادا باد.میخاهم بنویسم دیگر.باش.می آیم..

+ نوشته شده در  چهارشنبه 2 تیر1389ساعت 13:44  توسط یاسراکبری | 
 

 " ...  "

شب طعم عرق زن دارد / طعم مرا ببوس / و باران هی می بارد رویم باران / خوابم سرِ آمدن نداشت / آمده بودم از ترنج تنت نازیانه بنوشم/ قسم به گچ / به بمباران شیمیایی / اسبی کنارم بود و جنی از مدرسه گریخته / که توی کرست اش / دو گنجشکِ سر بریده داشت / یکی شان شکل تو بود / وقتی سر قرار نمی آمدم / نمی آمدم  و خونِ خجالت / از پیشانی ام می بارید /  یادم می آید / جنگ بود /          و پدر می ترسید 

و پدر پرانتز شد

و پدر ممیز شد / و نقطه را زایید / آه ... نقطه های حرام زاده ی هم خون / هم خوابه های من ...

شب / طعم تیرباران است / زن : ذهن کوچه های پر از طاعون / و باغ های خاطره های ترنج و              گنجشک / اعدام می شوند.   

 

   

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 25 دی1387ساعت 19:20  توسط یاسراکبری | 

 " لورکا "  

رازی به طول بلوط زاری

ابروهایت چه تبریزی بودند مرد

توی جیبم شیهه ی اسب ها دارم

گواهی نامه بگیرم       می آیمت

ببین "سن میکله یه خروس داشت "      مُرد

تو سی مرغ بودی و پنج ستون کلاغ

رویت رژه رفت

***

گروه خونش AB

صفحه ی ساعتش اما قرمز بود

چهارمین برادر کولی ها

                        لورکا.                   

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 25 دی1387ساعت 19:8  توسط یاسراکبری | 

سرخ و تلخ

بر مدار مادر گل

زمین      زنبوریست خیس

خیس : چتری سرخ

سرخ   زنی است پیاده

زنی پیاده   سرخ است

حتا گلوله - پسر باروت -

               سرخ  است

قرمز     سرخ است

آبی     سرخ است

          بالاتر از سیاهی     سرخ  

و " است "

استِ ایستاده      سرخ است

                        سرخِ سرخ

براده های باران    سرخ اند

و "زمان"     گاوی تلخ

تلخ یعنی " پدر که ندارم من " !

یعنی حال

تلخ یعنی شمال

ماهِ شیطان زده     تلخ دارد

" صدّام"

         هزار هکتارِ مادرم را بلعید : منِ غصب شده تلخ ام

گوش ماهی های اسیر و خاطره ی دریا

من و خوابِ سرخِ اما تلخ

خوابِ زنِ پیاده ی غصبی ... 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 25 دی1387ساعت 19:1  توسط یاسراکبری | 
سلام و یک سطل رنگ سفید و پنجره های خانه ام

                                             سلام و عقده ی لب به لبت لیلا

اذان مغرب از مادرت بیا بیرون 

     با چادر و شیشه های مربا زیرش

نترس از چاقوهای پوست کنده نترس        مسجد ما را نمی بیند

ته کوچه به هم چسبیدن دارد قاچاقی

مثل صدای قورباغه که چسبیده به صدای قورباغه که چسبیده به صدای قورباغه که چسبیده به چسبیده که چسبیده...

                رد شو از حکومت نظامی       از امن یجیب عقرب ها

                شب یازده انگشت که بیشتر ندارد

                لم داده به خیابان هاش

               لمیده می لمباند لبوی لبت

  شروع نمک          ای تنگ بوالحیات تنت قرآن

دری در تو داستان من است

پیاده از تو گذر میکنم

از اسب های اعصابت

خفته در خیال بیابان و باد مقدس

منم و مردی مست

منم و مردی مست و تبی کال

منم و مردی مست تبی کال و زنی کرمو

و تنت تمام تبت هاست         و تنت  طناب و اعتصموا            ای او

                                                                                   ای گندمی هایت گیسو

                                                                                   ای فعل فاجعه در خواب خنجر

                                                                                  خواهر

                                       به من بچسب

                                      به من بچسب و بگو جنگ ها جاری شوند

 جمیله ی من ای جهنم

 رگ هایم به تو می ریزند

 و روحم

 آه روحم                        آشوویتسی یائسه است

ای دوگنبدان تنت وطن

 ای زن

 ای شناسنامه ی چنگیز

 خراب توام           مثل خراب      مثل خرمشهر ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 24 دی1387ساعت 19:34  توسط یاسراکبری |